Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Olduğu gibi kalamıyor..
Geldiği gibi gidemiyor insan......
Alacağını alıyor hayat..
Kalanı, bize işte......
Tebrikler Kemal Bey, Kardeşim..
Teşekkür ederim Mustafa hocam , selam ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta