Bir taş attım Ceyhan suyu bulandı
Halka halka geldi dertler ulandı
Ulandı da can özümde dolandı
Gönül mecrâından sel geldi geçti.
Taş köprüye çöktü keskince ayaz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gelir, geçer......
Mevsimler...
Kışlar...
Yeter ki sevenler "geçmesin" birbirinden...
Şıktı yine..
Tebrikler Kemal Bey, Değerli Ozanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta