Garip bir kızıllık ufku bürüdü
Grupta yalnızlık sanki yürüdü
Derin zamansızlık aşkı kürüdü
Boğuk titrek sesle, kur geldi bana..
Titriyordu sesi, yanarken nefes
Örüyordu sanki çelikten kafes
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sarıldım derdime, yaş kalmayınca
Darıldım kendime saç yolmayınca
Kınandım dengime eş olmayınca
Başka gül yürekte har geldi bana…
BOŞVERİN BE DOST:UMARIM YÜREĞİNİZİN DENGİNİ BULURSUNUZ KINAYAN KINADIĞIYLA KALSIN.GÖNLÜNÜZE KALEMİNİZE SAĞLIK.SAYGILAR...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta