Zehir oldu ekmeğimiz aşımız
Nerde hayalimiz nerde düşümüz
Yıllar oldu et görmedi dişimiz
Ağlanacak halimiz var gelde gör
Sen sırtına kutlu kumaş giyersin
Zengin vurdu, kırdı, aldı, yürüdü
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sizi seksenlerden tanırım. Yolunuz hiç değişmedi. değişmezde. Çünkü şiirleriniz her şeyi açıkça anlatıyor. Ancal bestenizde al canımı kurtulayım demişsiniz . Çok üzüldüm. Siz değilde
Düşmanlarınız ölsün...
Aşık Yanari, tariflere sığmaz
Yobaz Tarlasına, gürleyip yağmaz
Yazdığı beyitler, Toplumu bölmez
Ezilen Halkın, Özüdür Yanari...
Vezir PEHLEVAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta