İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yakamoz benim yasaklı sözcüklerimden biri. Bir sözcük çok ve aynı kalıp halinde kullanıldığında derbederleşiyor. Sözcük adına içim isyanla doluyor.
Ama burada aradığım müthiş farklılık var. Sözcüğe itibarını iade eden, ona şiirsel gücünü yeniden kazandıran, şiir adına da beni heyecanlandıran harika bir şey.
denize gidelim haydi bak yakamozlarına denizin
gel, yakamoz içelim ay olup gidelim gel
Şiirin bütününde ve diğer dizelerde aynı büyüyü yakaladığımı söyleyemem.
Ama kimin umrunda?
Bu iki dizede beni alıp götürecek çok şey var, çok.
iki şey getir bana gelirken
bir şiir bir de sen al gel…
bu dizeleri çok sevdim çarpıcı ve şiir tamamı güzel tebrikler
iki şey getir bana gelirken
bir şiir bir de sen al gel…
kutlarım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta