Gel Sanayiye Verelim! Şiiri - Nihat Malkoç

Bu çocuktan bir şey olmaz
Gel sanayiye verelim!
Becerip yolunu bulmaz
Gel sanayiye verelim!

Ne sayısal ne sözelci
Ne devlet ne de özelci
Güzel ister, hep güzelci
Gel sanayiye verelim!

Ne çıkarma ne bölme var
İçten içe bir gülme var
Haylazlık dersen silme var
Gel sanayiye verelim!

Ders dinlemez, her gün uyur
Bir fırın ekmekle doyur
Kızılağaç gibi büyür
Gel sanayiye verelim!

O ki babasına çekti
Omuzlarda ağır yüktü
Sadece boyu büyüktü
Gel sanayiye verelim!

Bir baltaya sap olamaz
Bir somun ekmek bulamaz
Bir camı bile silemez
Gel sanayiye verelim!

Ustanın çırağı olsun
Tamire merağı olsun
Amacı, ereği olsun
Gel sanayiye verelim!

Zannetmiştim akıl küpü
Meğer küpün delik dibi
Ne parası var ne cebi
Gel sanayiye verelim!

Suç bendedir, benim hatam
Şaşırdım kaldım, ne edem?
Bu çocuktan olmaz adam!
Gel sanayiye verelim!

Hepimizi etti hasta
Ekmek beğenmez, yer pasta
Kısa yoldan olsun usta
Gel sanayiye verelim!

Pek yukardadır gözleri
Hiç güven vermez sözleri
Deli eyledi bizleri
Gel sanayiye verelim!