Sevgilim;
Sen her ne kadar bilmesen de sensizliğin ülkesinde sana şiirler yazıyorum..
Kimse dolduramıyor sensizliğin boşluğunu
Hergün kan damlıyor yağmur bulutları
Sırılsıklam oluyorum
Avuçlarımın içinde kan pıhtısı
Kalbimde sensizliğin kırıntısı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta