Biz sevgiyi yalnızlıktan öğrendik
Masumiyeti çocuklardan
Hep bir gibiydik tek başına ve başı öne eğik
Bilmezdik toplamayı çarpmayı hele hele çıkarı
Hesaplanmamız kolaydı kendimiz kadar artar veya eksilirdik
Bize çarpanlar ayna karşısında bulurdu kendilerini
Yüzleri çarpardı kendi gerçekliklerine
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




kendimiz kadar artıp eksiliyoruz çölleşen yüreğimizde...yaşamdan yana haklı ve çok güzel..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta