Ben ki görmek ya da duymak istemediğin o amansızım.
Körleştiğin ve sağirlaştığın bir ben varrım.
Keşkelere sığınmışlığım var bu boşlukta.
Duymamışlığım ama inanmışlığım var o sözlere.
Sen ki yüreğimi delik deşik eden o mermi,
Vurulduğum ve vurulmuşluğum bir sen varsın.
Dünlere sığınmışlığın var bu boşlukta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta