Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dostun işi nasihattir, karanlığı aydınlatmaktır.
Ver elini kalk benimle, çok yolumuz var gidecek,
Biz sevelim gel seninle, Mevla var bizi sevecek..
final çok güzel
yürekten kutlarım can-ı gönülle
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta