Gel Gör Ki Şiiri - Fikret Adımol

Gel gör ki
Dünya çok karanlık.
Doğum günleri de olmasa
Kimse mum yakmayacak.

Gel gör ki
Umutsuz biraz insanlık.
Yıldızlar da kaymasa
Kimse dilek tutmayacak.

Gel gör ki
Büyüklere göre düşmanlık.
Çocuklar da inanmasa
Kimse arkadaş olmayacak.

Gel gör ki
Hastalık olmuş unutkanlık.
Armağanlar da hatırlatmasa
Kimse kimseyi anımsamayacak.

Gel gör ki
Uzak değilmiş ihtiyarlık.
Ağrılar da uyandırmasa
Kimse yaşadığını anlamayacak.