İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
kadıköy iskelesinde hasretlik yaşayan o kadar kişi vardırki hepimiz gibi, herkese dair duygular var sanki bu şiirde .hasretide öyle yaşayabilenlerin şiiri gibi..
Ünlü bir deyiş vardır: 'Hepimiz geçmişin sürgünleriyiz.' Sınırın o yakasında ya da bu yakasında.
Usta olmaya ustadır Nazım. Fakat kendi ülkesinde, kendi ömründe, kendi yüreğinde sürgün olmaktan daha mı ağırdır çektiği hasretlik?
Bilmem, belki bu vesile ile tekrar bakmalı şiirlerine.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta