Gel Gönüller Sultanı gel ki gökler karardı…
Hâlbuki adını andıkça yaşaran gözlerimiz vardı…
Kışımız ayrı bir güzel, yazımız bir başka sıcak, baharımız da bahardı…
Gel Gönüller Sultanı gel ki gökler karardı…
Yürekler amansız bir yangın içine daldı…
Hep açığa çekildi kürekler denizler bizi aldı…
Kıyılar silindi, söndü gitti… Gözlerse ufukta kaldı…
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Sözlerin söz üstü, bakışlarında da Cennet vardı…
Gel Gönüller Sultanı gel ki gökler karardı…
Burhan Bey!
yürekten gelenleri yürekten kutlarım muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta