Şile'de, Karadeniz'in fırtınasına hakimdim
Sessizliğime yenildi fırtına, ilk zaferim buydu.
Yağmur yağana dek duygularım benim esirimdi,
Gözlerim yağmurla ortak olunca farkettim
Bende ki de garip bir huydu.
Zifiri gece karanlığına aldanıp yürüyemediğim yolları
Farkettim ki yakınmış yarınlarım, gel-git yapmak istememiştim.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta