Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öncelikle tebrikler,güzel bir manayı yakalamışsınız lakin 'gene' yerine 'yine'yi tercih ederdim....
Hem aşkı yada sevmeyi yada sevilmeyi neden bir uzaklığa bağlıyoruz ki? Sevgimizi bu gitmelere bağladıkça aslında sevmediğimizin farkına neden varamıyoruz?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta