Senden sonra göğümün direkleri söküldü
Enkazıma bir çare olmuyorsun, gel etme!
Ay’ım, Güneş’im söndü; yıldızlarım döküldü
Kırkım çıkana kadar kalmıyorsun, gel etme!
Bir sararmış resmini sinemde saklıyorum
Kızıp gücenme diye her lahza yokluyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta