Vurdum aklımı dağa, yamaca gidiyorum,
sessizlik içinde yankılanan çığlıklarla; gece, karanlık bir sır gibi.
Önümde, belirsizliğin yoğun karanlığı, yönümde ise umudun kaybolmuş ışığı.
Sanki içimde bir yıldız kaymış, solgun ve kör;
ne zaman, nerede düşeceğimi, bilinmez bir kader gibi.
Bir tek hayalimde sen parlıyorsun,
seni arıyorum, seni soruyorum.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta