Vurdum aklımı dağa, yamaca gidiyorum,
sessizlik içinde yankılanan çığlıklarla; gece, karanlık bir sır gibi.
Önümde, belirsizliğin yoğun karanlığı, yönümde ise umudun kaybolmuş ışığı.
Sanki içimde bir yıldız kaymış, solgun ve kör;
ne zaman, nerede düşeceğimi, bilinmez bir kader gibi.
Bir tek hayalimde sen parlıyorsun,
seni arıyorum, seni soruyorum.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta