Vurdum aklımı dağa, yamaca gidiyorum,
sessizlik içinde yankılanan çığlıklarla; gece, karanlık bir sır gibi.
Önümde, belirsizliğin yoğun karanlığı, yönümde ise umudun kaybolmuş ışığı.
Sanki içimde bir yıldız kaymış, solgun ve kör;
ne zaman, nerede düşeceğimi, bilinmez bir kader gibi.
Bir tek hayalimde sen parlıyorsun,
seni arıyorum, seni soruyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta