Kimi zaman bir, hiçbir şey için yalnız kalır insan.
Şehrin ıssız kalabalığında boğulası gelir.
Bilinçsiz yollarda, hep aynı simaçlarla;
Farklı yaşamlar içinde sadece bir dinginlik arar.
İskelede bir balıkçı teknesi düşün,
Işığı, yosun kokusu gözlerimi kamaştırıyor.
Üstüm, başım is kokusu.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta