Üşüyorum.
Duyduğum bu fısıltı halindeki çığlıklar,
Sanırım yalnızlığımın yankıları..
Derin derin nefesler alıyorum
Titreyen bedenimi sakinleştirmek adına lakin beyhude bi çaba..
Farkındayım.
Bir toz bulutu gibi benliğime sızan hüznün, öfkenin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta