Gel Demedin Şiiri - İsmet Ülker

Yüreğim aşkınla yandı, kavruldu…
Sevda yelleri küllerimi aldı, savurdu…
Yollar önümde el pençe divan durdu…
İki elin kanda da olsa, gel demedin!

Yüreğimin ateşi sönmek bilmiyor…
Sevda yelleri dinmek bilmiyor…
Yollar bir türlü bitmek bilmiyor…
Cehennemin dibinde de olsan, gel demedin!

Alev topuna dönmüş yüreğim…
Sevda yelleriyle savrulur küllerim…
Yoluna baş koydum, bilmeni isterim…
Ölsen de kalsan da, gel demedin!

Seven yüreğim dönmeden taşa…
Sonunda yem olmadan kurda kuşa…
Bunca yıllık emeklerim gitmeden boşa…
Kırıp inadını, açıp kollarını gel demedin!