Gel dedin ya...!
Ne sen geldin, ne de ben gelebildim,
Şafakta buluşmaya, mehtabı seyretmeye.
Seni sordum her köşe başında.
Yanan her sokak lambasına, söndü,
Adını yazdığım ağaca sordum,
Sarardı, yaprağını döktü yere.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta