Dün gece nevrûz idi, bu kışın mevtasını
Dualarla beraber kaldırmaya gel bahar.
Gül dalında bekleyen “Hızır-İlyas tasını”
Nefes nefes umutla doldurmaya gel bahar.
Yağmurlarla işleyip güneşten elbiseni,
Zamana konduruver toprak kokan buseni,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YUNUS BEY, BAHAR ŞİİRİNİ ZEVKLE OKUDUM... YÜREĞİNE SAĞLIK... KALEMİNİZ DAİM OLSUN... YAŞAMA SEVİNCİNİZ EKSİLMESİN... SELAM VE SEVGİLER... AHMET BERAT ÜNAL
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta