Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devrildikçe üstüme kanattı canı devran
Durdukça kırgınlıkta delirdi sanki zaman
Sesim soğur gecede kışa tutuldu mekan
Gel aşkıyla yandığım geceler soluklansın
Çok içten bir çağrı... sitemiyle isyanıyla birlikte...
Güzeldi.
Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta