Aydınlatmıyor ışık odamı,gün geçtikçe heryer daha çok kararıyor,
Yanlızlık öylesine sardı ki,duvarlarımdaki resimler bile konuşmuyor,
Yere basamıyorum,ayaklarım üşüyor yerdeki kilim sensizliğime darılıyor,
Her gece uyumadan önce sessizliğin ağır örtüsü üzerime bürünüyor,
En sevdiğin elbisemi giyemiyorum,dolabımda sen gelmedikçe eskiyor,
Çık gel artık,sensizlik büyük acı yüreğime sığmıyor,
Her gün doğumunda balkonuma konan güvercin bana seni soruyor,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta