Aydınlatmıyor ışık odamı,gün geçtikçe heryer daha çok kararıyor,
Yanlızlık öylesine sardı ki,duvarlarımdaki resimler bile konuşmuyor,
Yere basamıyorum,ayaklarım üşüyor yerdeki kilim sensizliğime darılıyor,
Her gece uyumadan önce sessizliğin ağır örtüsü üzerime bürünüyor,
En sevdiğin elbisemi giyemiyorum,dolabımda sen gelmedikçe eskiyor,
Çık gel artık,sensizlik büyük acı yüreğime sığmıyor,
Her gün doğumunda balkonuma konan güvercin bana seni soruyor,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta