Mahrum kaldı gözlerim gittin de gülmeye
Unuturum sanma seni ne mümkün unutmak
Hasret seninle güzel alışsın gönül çekmeye
İsyanım seni sensiz yaşamak
Tıkanır boğazıma gururum dilim varmaz demeye
Ten soldu beklemekten tek umudum kavuşmak
İnce ince akar gözlerim aciz kaldım silmeye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta