Yalnızlığın içime çöktü
Yapayalnız tek başıma hüsranlardayım
yoksun çünkü
Kalbime inen acı bir sızı seni hatırlatır
Kalbime bıçak gibi saplı dururda acı verir
Belki terk edecek
belki döneceksin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




amca süpersin senle grur duyuyorum ödevim vardı burdan yaptım çok saolasın
harika duygularına saglık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta