Unutalım mı artık
Kitapçıya gittiğimiz o ilk günü
Kül rengiydi gökyüzü
Seninle ilk kurduğumuz düşler hep yolculuklardı
Anımsar mısın dudaklarındaki mosmor ilk öpüşü
Anlamını yitirir mi dönüp gitsen de
Gülünce sen, gözlerin ağlardı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Unutmak yaşananları, ihanettir önce kendine, sonrada sevdaya,
unutmak kolay gelsede kimilerine mümkün değildir yürekten sevdim diyene
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta