Şu gönül bahçemin açılan gülü
Bir hoyrat el vurup soldurmadan gel
Yanık yüreğimin yanık bülbülü
Aşk yuvama baykuş kondurmadan gel.
Ferhat kayaları niçin delmiştir
Kayıs Leyla’sına mecnun olmuştur
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Aşkın çıngısından tutuşur çıra
Sinemde açılır onulmaz yara
Bende şu bağrıma vurdukça vura
Elimi üstünden kaldırmadan gel.
Bir çift söz edipte eylesen hatır
Kelam etmezisen yaz gönder satır
Gelde şu gönlümün köşkünde otur
Orayı biriler doldurmadan gel
Aramızda soğuk rüzgâr esmesin
Hiçbir kimse talihine küsmesin
Şükrani’mde bağrına taş basmasın
Divan olup aklın çıldırmadan gel.
Bu mükemmel kalemin önünde saygıyla eğiliyorum , tam puanımla sizi selamlıyorum efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta