Yine böyle bir ilkbahar sabahı.
Elinde Demetli Leylaklarla gel.
Vücudunu saran şehvet tülüyle.
Alevden sıcak dudaklarla gel.
Meltem ol gel saçlarımda es.
Gözümde ışık ol kulağımda ses.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bence çok mükemmel bir şiir. kıtalarda anlam bütünlüğü sağlanmış,güfte olacak nitelikte.burhan bey ilhamınız bol olsun.esen kalın.
Begeniyle okudum tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta