Sol elim ile denizi yararken ta orta yerinden
Kan doluyordu yüreğime, akıl almaz gizemin de
Kaldırımları yerinden çıkarırcasına ezer iken ayaklarım
Yaşam buluyor sende, buğulu cama elim ile çizdiğim resminde
Ateşten kor olan yüreğimle dövdüğüm kılıç kalbime saplandı
Varlığına atfen yaptığım mumdan, beyaz güvercini ise uzun bir rüya ya sakladım
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta