Gündüzünü gül eyle,geceni gün eyle gel,
Yıllanmış acıları orda sürgün eyle gel.
Kokladığım çiçekler karardı bahtım gibi,
Her duaya bir gül koy,bahtı gülgun eyle gel...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta