Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bence unutamazsın.......sence?
gelecektir üzülme ...(umarım gelir)
gelmesini beklediğin kadar bilmelisin beklemenin sabır ile yoğruluşunu ve mayalanmasını yüreğinde AŞKIN...Körü körüne bir GEL olmamalı bu davet...
gelen de gören de Farkında olmalı bu neyin vuslatı....
Sen niçin gitmiyorsun ??? ....;) şaka bir tarafa, diğer şiirlerinizi okuduğum için bu şiiriniz sıradan, yine de bizimle paylaştığın için teşekkür ederiz. Leylee
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta