Karanlığın gölgesi çöktü “omuzlarıma”,
Coşmuş sel gibi yüreğimi yatıştırmaya çalışıyorum.
Aşkın damla damla kan gibi! Akıyor yüreğime,
Dindirmeye çalışıyorum, olmuyor, olmuyor yapamıyorum.
Vay be! Bir unutabilsem...
Nerden bilirdim ki, seni unutamayacağımı,
Akşam güneşin batışını izlerken, sana benzeteceğimi,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta