Geceyi okuyanlar, bitimsiz bir karanlığın sayfalarında kayboldukca;
Avuçları çiçeklenen toprak gibi olurlar.
Doğmamış güneşin umuduna bakan
Dem nüvelerince giz iştahlıyım
Neresinde saklısın acaba koskoca karanlığın ey günüm, tutkum?
Gözlerimde belli belirsiz bir siluetti
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta