Gel, gel ki bu sonsuz bekleyişlerim son bulsun
Hercai dikenleri batmasın yüreğime
Buğulu camlardan yansıyan bakışlarım bir anlam bulsun
Seni her hatırladığında dönmesin geriye
Gel ki sana yazılmış bütün şiirler düşsün dillere
Bir gönül bunca hazana nasıl dayanır
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta