Bana gel dünyaya bakışım,
Sen ki nefes alışım. Bana gel…
Ürkek bir ceylanın göğsünde çırpınırcasına,
Naralar atan kalp atışım. Bana gel!
Küle dönmüş yüreğimi tutuşturamaz ki senden başkası…
Gel işte… Ne olur gel…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta