Kent karanlığıma uzan sevgili
Terli gömleğim deniz yüzüne şiir olur
Boynuma dolanan ölümü kucakla
Kanlı gözlerim son kez sana gülsün sevgili
Yargıla şu tutsak dilimi
Kanatlarına son kez gün ışığı yüklensin
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta