Bir dağın başında kaldım yel gibi
Yarim uzaklarda durur el gibi
Soluyor dalında ömrüm gül gibi
Ya bekletme beni yada çıkıp gel
Ateşin başında kor ile külü
Mevlam yâr eylemiş bülbüle gülü
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta