Sen doğdun ve gözlerini dünyaya açtı güneş. Isınmaya başladı evlerin çatıları. Dumanlar tütme başladı sofralardan. Şükürler edildi Allah’a. Umutla hayata tutunmaya çalışan bir anneye yeni bir kalp bulundu.
Sen sadece bana değil tüm dünyaya güneştin. Yağmurlara açılmayan şemsiye, ellerin semaya kaldırıp dua edilme sebebisin. Bunca şeyi sana yüklüyor olmam korkutmasın seni. Sen korkularında korktuğu güzelliğimsin benim. Eğer korkutacaksa bu sevgim, söyle azaltıp öyle severim… Yeter ki ömrümüzün sonunda yan yana mezarlarda uyuyalım…
Sen dahil herkes senden vazgeçmem gerektiğini savunuyor. Ama bu kazanması imkansız bir dava. Çünkü hakim de bizim birlikte olmamızdan yana.
Bu davanın son duruşması,
Bu sunulan en büyük kanıt,
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta