Gel, ne olursun yalnızlık yetti bu gönlüne,
Ömrüm yitip gidiyor, bu bomboş hayallerde.
Çaresizlik sarmalayıp duruyor, ıssız bedenimi,
Buruk bir yalnızlık alıp götürüyor uzak ellere.
Gel, ne olursun yalnızlık yetti bu gönlüme,
Ölüm yaklaşıp duruyor, bu ruhsuz bedenime.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta