Gel!
Haydi gel,
Özleyen Gözlerimden gir sessizce içeri,
Rüyalarımda, en ıssız düşlerimin teninde yansın ateş.
Bir hançer gibi dokunsun dudakların hayallerime,
Gel,
Haydi gel, usulca sokul ruhuma...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta