Sessiz bir çığlık büyüyor içimde kendini dağlıyor bütün dönüşlere sürgün edilmiş bir yanılgının yangınında ,tarihi tarumar coğrafyamda adressiz satırlar doğuruyor yüreğim,sahipsiz iklimler inadına,geceler büyütüyorum yıldızlara asıyorum hüznün goncasını tarifi imkansız acılarla suluyorum sol yanımı,
Gel….
,üryan bir sarhoşluk olsun veda,
Bir eşkıya çığlığında
Yitirilmiş umudun goncası açsın
Kör düğüm olmuş gün inadına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
