Yokluğun ölüm be gülüm.
Sensizliğin ateşiyle yakma beni.
Hicran yağmurlarını akıtırken yüreğimden.
Gelde bir mendil uzat şu garip sevdalına.
Zalim bir kurşun saplandı aklımıza
Gel
Doktorumuz aşkımız olsun be gülüm.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta