kışın ayazındaki serçe„
Hayat”ın kara yüzü sanadamı göründü.
Yuvasız kalmana sebep neydi.
Kurumuş bir kaç sap parçası,
yetmezmiydi yuvana, sanada çokmu görüldü.
bir kırlangıç idim, günün birinde yuva kurmam için,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta