Gedâ Şiiri - Bekir Erçalışkan

Bezm-i Elest’te bade-i aşkı içtik câm-ı mukaddesle,
"Kal-u Belâ" demiştik o dem ruhânî bir nefesle.
Lakin nisyana daldık, nefse olup perestiş,
Mahbus olup mahzun kaldık, bu dâr-ı pür-hevesle."

​
Derd-i dile dermansın, Sensin Mevlâ-yı Kerim,
Hâşâ ki küfre gark olduk, ettik cürm-ü azîm.
Viran olan bu kalbi, kıl tecellinle mâmur,
Zira Sensin her daim, o Rahman-ı Rahim.
​
Nice nebi gönderdin, râh-ı Hakk’ı ayân ettin,
Zulmet-i cehli yakıp, sırr-ı dini beyân ettin.
Kitab-ı Mübin ile verdin bize doğru haberi,
Gönül mülkün nurunla, pür-ziyâ ve revân ettin.
​
Lût ile Semut kavmi, kahrınla oldu helâk,
Hükm-ü Celâlin ile kılındı dâim ihrak.
Hâlâ inkişak etmez mi, şu basiretsiz çeşmân?
Sarsmaz mı kalbi acep, bunca hûnîn inşikâk?

Yunus’un dilinden, aşk meyinden içirdin,
Gönül şehrinden bizi, Hak yoluna geçirdin.
Hallâc-ı Mansur gibi, dâr-ı aşkta can verip,
Varlık denen hicabı, lütfunla ref’eyledin.

Geylânî’nin eliyle, her dertliyi güldürdün,
Basrî’nin yaşlarıyla, nefsi yaşken öldürdün.
Kudretinle mürşidi, her gönüle yar kılıp,
Zulmet çöken ruhları, nurunla hep dindirdin.

Halîl’i nâra attın, nârı gül-zâr eyledin,
Eyüp’ün her derdini, sabırla kâr eyledin.
Zifirî karanlıkta, Balık’ın karnındayken,
Zünnûn’un feryâdını, nûrunla şâr eyledin.

Ya İlahi! Kapında bir gedâ-yı bî-çâreyiz,
Aşk oduyla yanmışız, sîne-i sad-pâreyiz.
Rahmetinle şâd eyle, mahşerde bu kulunu,
Zira Senden gayrına, her daim bî-gâneyiz.

14.03.2026
20:53