Önce bir el sırtıma yaşam çivimi çaktı
Ve bir sahne açıldı, ben içinden seyircisiz geçtim…
Sonra baktım kendime, kendimin fezasından
İçimdeki cehennemi gördüm
Ve
Altüst bir hayat, dikine yürüyormuş gibi
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Cennetten geçtim
Tek atımlık bir aşk ile
Sadece, “O” okşasın istedim yüreğimi
Sonra günahlarımdan sevdi beni
“Peki ya tövbe” dedim
“Sadece sev” dedi
Ve adımlarıma bir yalnızlık yaklaştı
O bendeymiş
Ben O’na vardım sandım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta