Hep sızlayıp durdu yüreğim,
Ne güvenmeyi bildi, ne de sevmesini.
Yıllar var ki bir tebessüme bile muhtaç,
İçinde ki bütün sevgiyi, yalnızlığa değişti,
Fırtınalı bir bahar daha gelip geçti yine,
Düş kırıklarıyla, tarifsiz acılarla dolu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta