Çözüldü ipimiz, koptuk bir kere,
Bağ geldi, bağlanma çağımız geçti.
Birle bir olunca, bizde her zerre,
Av geldi, avlanma çağımız geçti.
Her ne yana dönsem, orada tuzak,
Kaçacak yer yo ki, nereye sızak,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir calisma...Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta