Göz uçlarında hüznün çiçekleri büyüdü
Ve saçların çürüyüp durdu ağaç gölgelerinde
Tren garlarında ve limanlarda unuttun uykularını
Çocukluğun gölgendi
Gitme isteğinin peşi sıra
Eskiyip durdu arkanda
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta